Verschil in rijkdom als resultaat van een objectieve natuurwet

De verklaring van de verschillen in rijkdom door een objectieve natuurwet als de Survival of the Fittest, maakt uiteraard elke morele kritiek op ongelijkheid onmogelijk. De bestaande ongelijkheid fungeert als uitdrukking van de objectieve wet. Elke verandering in rijkdomsverhoudingen kunnen simpelweg 'verklaard' worden door dezelfde survival of the fittest: blijkbaar is degene die rijker geworden is ook sterker geworden.
In de verbijsterende documentaire over Dubai waar een hyperkapitalisme heerst dat elke vorm van menselijkheid (in de zijn dat mensen over enkele intrinsieke basisrechten beschikken, los van hun economische functie) verdwenen is. De geprivilegieerde klasse negeert dat het bestaan van een goedkope arbeidersklasse die in werkkampen aan de rand van de stad gelegerd worden, hun luxe mogelijk maakt. Let op de reactie van de Zweedse Agneta die elke vorm van de onrechtvaardigheid van de luxe afwijst. De moslima die later aan het woord komt, formuleert de Survival of the Fittest als rechtvaardiging. Het is niet anders. Opmerkelijk is de Darwinistische verklaring van deze moslima: blijkbaar gaat een geopenbaarde religie waarin elke mens een bepaalde intrinsieke waarde wordt toebedacht waarin de mens expliciet onderscheiden wordt van het rijk der dieren, prima samen met de reductie van de mens tot een dier waarvoor dezelfde materialistische principes gelden als voor het dier. We kunnen vaststellen dat enige vorm van kritische reflectie ontbreekt aan de redenering van de moslima, net zo goed als dat voor de Zweedse Agneta geldt.