De meest bondige samenvatting van het warenfetisjisme. Een geheel imaginaire wereld wordt tot eigenschap van de waar. De vereenzelviging van levenloze objecten met de belofte van een voller, sensueler, beter, mooier, meer succesvol leven is enerzijds fraai. Anderzijds doet het ons steeds een gebrek voelen. Zonder dit object stinken we en kunnen we het wel vergeten. De paniek van het zweet. Liefs gaan we bewegingsloos door het leven, want als we op het werk arriveren na een fietstocht, moeten we de herinnering aan de reis wegspuiten. Zoals een Indische kunstenaar gisteren meldde: ik ervaar een permanente afwezigheid in de stad. Als ik zeep koop, denk ik aan de belofte van eeuwige jeugg, een niet geplooide huid die elke dag om de verkwikkende zeep vraagt. Maar mijn jeugd is niet meer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten